In Memoriam H.C. de Roode

By 7 november 2021Nieuws

Op 27 oktober 2021 is te Meppel Hendrik Charles de Roode overleden. Kolonel der mariniers buiten dienst,
drager van het Bronzen Kruis. Een bijzonder mens!

Henk de Roode werd op 23 januari 1933 geboren te Den Helder als zoon van een officier machinist van de Koninklijke Marine. Zijn vader is later als Commandeur van de Technische Dienst met pensioen gegaan. Na het voltooien van de Middelbare School nam Henk in 1954 dienst bij de KM als adelborst voor de mariniers (stamboeknummer 5013, zoon van stamboeknummer 1868). Op 16 augustus 1957 werd hij benoemd tot 2de luitenant der mariniers.

Het avontuur trok! Henk werd een van de eerste mariniers die de Nederlandse commando opleiding met succes volgde (groene baret 6 aug 1960). Spoedig volgde uitzending naar Nieuw-Guinea als commandant van een verkennings- en inlichtingen peloton. Met dat V&I peloton werden talrijke patrouilles ondernomen,
waarbij regelmatig voor langere tijd in de jungle werd verbleven (tot soms twee maanden aan één stuk zonder noemenswaardige logistieke ondersteuning). Het peloton had veelvuldig gevechtscontacten met Indonesische parachutisten en leden van de Pati Mura elite eenheid. Met een pelotons sterkte van minder dan 30 mariniers werd het gevecht met de soms overmachtige vijand niet geschuwd en de aanval tegen hen op vaak succesvolle wijze ingezet.

Ik citeer over die periode de bevindingen van destijds marinier Elgers uit zijn peloton:
“Dat gebeurde zowel bijvoorbeeld op 29 mei 1962, toen wij onder zwaar vijandelijk vuur met onze eenheid voorwaarts gingen onder leiding van de Eltmarns Henk C, de Roode, die op een meer dan voortreffelijke en fanatieke wijze de aanval leidde waardoor onze eenheid een essentiële bijdrage leverde bij het verdrijven van een vijandelijke eenheid van een tactisch belangrijke heuvel.

Onze opdracht was; “Zo snel mogelijk door agressief optreden de op het Onin-schiereiland afgesprongen parachutisten te vernietigen”. Naar later bleek zaten hier ongeveer 180 Indonesische para’s. Elntmarns de Roode werd voorgedragen en onderscheiden met het Bronzen Kruis wegens:

Heeft zich als eerste-luitenant, commandant van een V en I-peloton herhaaldelijk onderscheiden door moedig optreden tegen de vijand in NED. NIEUW-GUINEA, onder meer door op 10 juni 1962 in de omgeving van de Kampong MANDONI door onversaagde en hardnekkige patrouillegang, de, numerieke sterkere, vijand op te sporen en deze bij het daaropvolgend vuurcontact op de vlucht te jagen met achterlating van wapens, munitie en uitrusting.”

Het Bronzen Kruis werd hem aan boord van Hare Majesteits Karel Doorman op 19 april 1963 uitgereikt.
Persoonlijk heb ik Henk de Roode pas in 1971 leren kennen op het Koninklijk Instituut voor de Marine. Hij heeft mij overgehaald om adelborst voor de Mariniers te worden, waarvoor een bezoekje aan m’n ouders nodig was. Gevolg was eveneens dat later een jongere broer ook marinier werd (dienstplichtig). Als de majoor der mariniers H.C. de Roode les gaf, dan hoorde je bij wijze van spreken de mortiergranaten door het leslokaal vliegen. Voor ons adelborsten mariniers waren vooral de periodes op Texel gevreesd als majoor de Roode ons “vergezelde”en samen optrok met de commandant van het AOKT de luitenant-kolonel der mariniers J. Gravestijn. Die hadden een verleden samen op de korpsscholen voor onderofficieren, waar menig onderofficier nog smakelijk maar vaker nog met afgrijzen over kon vertellen!

Als officier heb ik Henk de Roode diverse malen als commandant/militaire meerdere mogen beleven. Waar hij misschien nog wel het meest trots op was, was zijn actieve rol als VN-vredestichter/bemiddelaar op de Golanhoogte tijdens de Yom Kippoer-oorlog in oktober 1973.

Zijn opvattingen en meningen waren kort, bondig, stellig en duidelijk en vooral niet voor tweeërlei uitleg vatbaar. Dat veranderde niet na zijn functioneel leeftijds ontslag in 1983.

Henk was marinier en troepenman in hart en nieren en is dat gebleven. Een inderdaad zeer bijzonder mens is heengegaan. Hij ruste in vrede.

Karel van Gijtenbeek